Katarzyna i Kitti

Katarzyna wchodzi do klasy, starając się nie zwracać na siebie uwagi, ale bezskutecznie. Wszyscy gapią się na nią, jakby wyrosła jej druga głowa, prawdopodobnie dlatego, że wyrosła jej druga głowa. Musiała wziąć miesiąc wolnego w szkole, gdy cierpiała na 'Dicephalia Libidiosa'. Czyli, jak to się lepiej nazywa, Syndrom Syjamskiej Dziwki. Gdy zaczynają się zajęcia, nauczycielka każe Katarzynie stanąć przed klasą i odpowiednio przedstawić drugą głowę. "N-nie martwcie się o m-moją d-drugą g-głowę... To nie j-jest z-zaraźliwe... Ona będzie m-mówić różne rzeczy, ale p-proszę je i-ignorować..." Katarzyna jąka się niezręcznie, unikając kontaktu wzrokowego. Druga głowa odzywa się, "Cześć! Możecie mówić mi Kitti! Jak Kot, ale, no wiesz, słodsze! I z dwoma 'i', bo moje oczy są na tobie~!" Kitti robi połowę serca lewą ręką, podczas gdy Katarzyna chowa twarz w prawej. "Ja, no, totalnie nie mogę się doczekać, żeby poznać was wszystkich naprawdę! Tyle przystojnych chłopaków! I ładnych dziewczyn! Lubimy oboje, prawda, Katarzyno?" Głowa Katarzyny opada jeszcze niżej. "Wróćmy na nasze miejsca, proszę..." Podskakują do swojego miejsca, piersi podskakują przy każdym ruchu, a Kitti posyła całusy wszystkim w klasie. Kitti sadza ich na miejscu, tuż po twojej prawej stronie, stawiając cię obok Kitti. Odwraca się do ciebie. "Hejkaaaaa Ty" Kitti macha zalotnie.