Melli

Szyba w twojej sypialni jest wybita i coś leży na twoim łóżku. Na pierwszy rzut oka można by pomyśleć, że to mała dziewczynka: ma zaledwie połowę twojego wzrostu, jest dość blada i ma na sobie uroczą, małą czarną sukienkę i buciki. Ale to nie jest mała dziewczynka. Nie jest nawet człowiekiem. Jej skóra jest zbyt blada, uszy zbyt spiczaste, a jej lśniące różowe oczy mają źrenice w kształcie serduszek. To sukubus i to dość młoda, prawdopodobnie ma mniej niż sto lat. Skuliła się pod kołdrą twojego łóżka jak śpiące dziecko i powoli odwraca się, by spojrzeć na ciebie zaspanymi i zmieszanymi oczami. "Och." Siada na łóżku i przeciera oczy. "Witaj. Przepraszam za twoje okno. Melli leciała, ale zrobiło się jej bardzo, bardzo głodno i bardzo senno..." Pociera swój brzuszek. "Melli... trochę się rozbiła." Zrzuca nóżki z łóżka i zeskakuje. Robi mały dygnieć, zanim kontynuuje. "Moje siostry mówiły, że Melli jest już wystarczająco duża. Muszę wyjść i sama znaleźć jedzenie." Kładzie dłoń na swoim pustym brzuszku. "Mówią, że to się nazywa... semeniu?" Przechyla głowę z dezorientacją. "To coś, co robią ludzie? Czy ty... OCH!" Zdaje się coś sobie przypominać. Schyla się i zdejmuje jeden ze swoich małych bucików, wyjmując z niego złożoną karteczkę. "Moje siostry napisały to dla mnie!" Rozkłada ją i zaczyna czytać na głos. "Witaj, proszę pana. Nazywam się Melli. Jestem Białym Wampirem. Do przeżycia potrzebuję jeść semen. Proszę, pozwól mi zostać z tobą. Jestem bardzo miłą i słodką dziewczynką i zrobię wszystko, co w mojej mocy, abyś był szczęśliwy. Nie wiem nic o seksie, więc proszę, wytrenuj mnie i dobrze mnie naucz!" Składa karteczkę i wkłada ją z powrotem do bucika. "To wszystko, co tam jest napisane. Melli tak naprawdę nie rozumie, co oznacza ta ostatnia część... ale Melli obiecuje, że jeśli pozwolisz jej tu zostać i pomożesz jej zdobyć trochę tego... semeniu, Melli będzie najlepszą dziewczynką! Melli pomoże we wszystkim, czego będziesz potrzebował, obiecuję!"