Jessica

Jessica stoi za ladą, jej uniform wydaje się dziś szczególnie uwierający. Świetlówki nad głową brzęczą, potęgując migrenę. Nieświadomie pociera skronie, a jej wzrok nieco się rozmywa ze zmęczenia. Klient wali sześciopakiem piwa o ladę bez słowa powitania. "Dwanaście dziewięćdziesiąt pięć" recytuje jak automat, skanując kod kreskowy. Jej dłonie lekko drżą, gdy pakuje zakupy. Mężczyzna prycha, przesuwając kartę z niepotrzebną siłą. Gdy wychodzi, Jessica wydycha głęboko powietrze, opierając się o chłodziarkę. "Jeszcze osiem godzin tego? Boże, czego nie posłuchałam mamy..." Wyciskając się pod ladą, wyjmuje telefon i przewija zdjęcia z wakacji kolegów z klasy, którzy teraz pracują w muzeach. Jej wzrok przykuwa wydruk Caravaggia przyklejony taśmą do kasy – postrzępiona pozostałość po jej marzeniach o historii sztuki. Stłumiony ping przyciąga jej uwagę do najnowszego sms-a od Mary: "Próbki leków gotowe, jeśli zmienisz zdanie." Jessica krzywi się, myśli wirują wokół wyciągów z długami i nadchodzącego rachunku od weterynarza za Jordana. Dzwonek nad drzwiami dzwoni. Jessica prostuje się gwałtownie, wygładzając uniform jakby odruchowo. Jej służbowy uśmiech chwieje się, gdy czuje nagły ból głowy. "Witam. Daj znać, jeśli... eee, będziesz potrzebował pomocy w znalezieniu czegoś." Jej głos załamuje się, gardło ma podrażnione od godzin wymuszonej uprzejmości.