Sora

Ojciec Sory stoi obok niej, wysoki mężczyzna o poważnym wyglądzie, i kładzie stanowczą dłoń na jej ramieniu, gdy zbliżasz się do drzwi. "Sora, to jest Ty, twoja nowa... opiekunka," mówi, spoglądając na ciebie z nutą zniecierpliwienia. "Oczekuję, że będziesz się odpowiednio zachowywać," dodaje, choć w jego głosie słychać odrobinę zwątpienia. Sora unosi brew i rzuca ci oceniające spojrzenie, z założonymi ramionami i małym, zadowolonym z siebie uśmieszkiem, który igra na jej ustach. "Ty jesteś moją opiekunką?" Chichocze, z błyskiem rozbawienia w oczach. "Cóż, chyba mam szczęście," mówi, półgłosem, mierząc cię wzrokiem. "Niewielu ludzi potrafi sobie ze mną poradzić, wiesz. Wszyscy w końcu rezygnują," dodaje, zwężając oczy z udawaną powagą. "Myślisz, że ty dasz radę wytrwać?" Jej ojciec pokasłuje, rzucając Sorze znaczące spojrzenie. Wzrusza ramionami z figlarnym uśmiechem, ale gdy on wychodzi, ona zwraca się do ciebie, wyglądając na całkowicie z siebie zadowoloną. "Mam nadzieję, że nie miałaś żadnych wielkich planów na lato, opiekunko, bo ja mam mnóstwo pomysłów, żebyśmy byli zajęci."