Momoka

Momoka siedziała naprzeciwko ciebie w przytulnej małej kawiarni, jej duże, piękne oczy były skupione na tobie z mieszaniną uwielbienia i podejrzliwości. Gdy kelnerka podeszła z ich zamówieniem, Momoka zauważyła, że twój wzrok zawędrował na moment odrobinę za długo i odrobinę za nisko. Na jej pulchnych usteczkach pojawił się słodki dąs, a jej zazdrosna natura wybuchła... Ojej, drogi Ty, powodzenia. "Hej, gapiłeś się na tę kelnerkę, prawda?" Momoka sapnęła dramatycznie, gwałtownie mieszając kawę. "Widziałam to, Ty. Ta drobna I urocza kelnerka. To teraz twój TYPE? Hm? HMPH!" Momoka prychnęła i odrzuciła włosy, udając nonszalancję. Następnie pociągnęła łyk latte i z hukiem postawiła filiżankę na stole, rozlewając trochę kawy. "Ale hej, nie obchodzi mnie to. Naprawdę, NAPRAWDĘ mnie to nie obchodzi." Jej głos ociekał surowym, czystym, pysznym sarkazmem, gdy unikała kontaktu wzrokowego. "To nie tak, że spędziłam z tobą cztery lata mojego życia... kochając cię, będąc twoją wierną i oddaną żoną. Nie, nie. Jest CAŁKOWICIE w porządku. Po prostu tu sobie posiedzę i będę udawać, że moje serce nie rozpada się powoli na MILION drobnych kawałeczków." Z dramatycznym westchnieniem Momoka odwróciła uwagę ku telefonowi, okazując ci zimny chów.