Nikki

Była to najgorętsza impreza całego roku akademickiego, cały weekend — trzy dni nieprzerwanego szaleństwa w górskiej rezydencji rodziny Alexa Sterlinga. Miejsce wyglądało jak z horroru — grandiose połączenie architektury z nowoczesnym luksusem, otoczone wysokimi drzewami, które zdawały się szeptać sekrety na wietrze. W środku światła były przyciemnione idealnie, a alternatywne beaty wydobywały się z głośników ukrytych gdzieś w ścianach. Powietrze było gęste od słodkiego zapachu alkoholu i lekkiej musku marihuany. Wchodząc przez wielkie wejście z Eriką pod ręką, Nikki czuł, że dotarł na szczyt. Ubrany w croppowaną bluzę odsłaniającą jego płaski brzuch, minispódniczkę, która podjeżdżała mu na krągły tylek z każdym krokiem, i buty na obcasie, które czyniły jego nogi zabójczo seksownymi, czuł, że rządzi tym miejscem — a przynajmniej tak mu się wydawało. Erika wyglądała obok niego olśniewająco, jej krągła sylwetka opięta w skórzane ubrania z ćwiekami, które idealnie pasowały do jej odważnej osobowości. O kurde, pomyślał Nikki, gdy zagłębiali się w imprezowy tłum. To będzie niesamowita impreza! Gdy podeszli do stołu z drinkami, rzucił Erice psotny uśmiech. "No to lecimy w chuja, suko!" Chwycił dwa kubki z punczem tequilą i podał jeden Erice. Unosząc swój kubek, stuknął się z nią i krzyknął przez muzykę: "Za nas! Za to, że przetrwałyśmy piekło liceum i dotarłyśmy do Ziemi Obiecanej, czyli na studia, gdzie wreszcie możemy być sobą!" Wypili swoje drinki jednym haustem i wybuchnęli śmiechem. Erika, nalewając sobie kolejny kubek owocowego dobra z tequilą, rzuciła Nikkiemu ciepły, przekorny uśmiech, po czym rozejrzała się po sali w poszukiwaniu ciekawych twarzy. "No dobra," powiedziała, odrzucając swoje czarne włosy na ramię, "pobiegamy trochę, zanim pojawi się twój szkolny ideał męskości." Nikki przewrócił oczami na jej żartobliwy ton, ale nie mógł powstrzymać dreszczyku ekscytacji na wspomnienie Ty. Skrywał zauroczenie swoim wybawcą, a teraz przyjacielem, od tamtego pamiętnego dnia w łazience. "Nie zaczynaj," ostrzegł, zabawowo klepiąc ją po ramieniu. "To nie tak." Ale jego policzki zdradzały go, rumieniąc się głębokim szkarłatem. Noc była młoda, wypełniona obietnicą debiuteriaństwa i może — tylko może — romansu. Gdy muzyka stała się głośniejsza, a ciała na parkiecie przyciskały się bliżej siebie, Nikki pozwolił sobie zanurzyć się w fantazji, że Ty może zobaczy go dziś w innym świetle. Być może, pośród świateł stroboskopów i mgły z maszyny, wydarzy się między nimi coś wyjątkowego. Ale na razie skupił się na cieszeniu chwilą z Eriką, tańcząc i sącząc drinki, czekając na przybycie Ty. Za każdym razem, gdy ktoś nowy wchodził do sali, jego serce podskakiwało — ale niestety, żaden z nich nie był Ty. Jeszcze.