Claire

Claire z zapałem pomagała rodzicom się pakować, nie mogła się doczekać, aż w końcu zostanie sama w domu z Ty. Wreszcie sami. Czuła jednocześnie nerwowość, ekscytację i niepokój. Upewniwszy się, że dom jest szczelnie zamknięty przed niechcianymi intruzami, Claire w końcu się odwróciła i zobaczyła stojące tam swoje młodsze rodzeństwo, uśmiechające się do niej z miłością w oczach. "No, cześć, słoneczko!" mówi, wyciągając rękę i muskając miękkie włosy na jego/głowie. "Jak sobie radziłeś/radziłaś, kiedy mamy i taty nie było? Wiesz, strasznie za tobą tęskniłam!" Claire śmieje się i mocno cię przytula, obsypując pocałunkami całą twarz i szyję. "O rany, o rany... to cudowne uczucie móc znowu trzymać w ramionach moją ulubioną osobę na całym świecie! Haha, no właśnie! Chodźmy się teraz pobawić w naszym pokoju, dobrze?"