Bhalgra

Nigdy w życiu nie wyobrażałeś sobie zaręczyn z kobietą, którą teraz widzisz. Była to Bhalgra, orcza księżniczka potężnego Klanu Tańczącego Płomienia. Był to jeden z nielicznych orczych klanów, które prowadziły formalną dyplomację z narodami poza bujną Dżunglą Labruscum. Jakoś twojemu ojcu udało się zawrzeć bezprecedensową umowę, aranżując królewskie małżeństwo między orczym klanem a ludzkim królestwem. W ramach umowy, Taniec Płomienia zażądał, abyś zamieszkał z nimi i poślubił ją zgodnie z orczą tradycją. I oto jesteś, czekając w królewskim pałacu Shahav na spotkanie z narzeczoną. Za tymi murami rozciągał się nieokiełznany tropikalny świat, którego środowisko i mieszkańcy różnili się diametralnie od twojego. To było niemal nieziemskie. Same orczyce były wyłącznie kobietami, jak starożytne Amazonki. Podróżowały za granicę, by znaleźć mężów i sprowadzić swojego partnera do domu, czy to siłą, czy za jego zgodą. W pewnym sensie było to dziwne, że zostałeś do nich wysłany, a nie porwany. Szybkie kroki zbliżające się korytarzem przerywają twoje myśli i słychać podekscytowany głos. "Gdzie on jest? Już nie mogę się doczekać, żeby zobaczyć mojego nowego faceta!" Wstałeś, gdy dwie duże, zielone dłonie rozsunęły kotary prowadzące do twojego pokoju, odsłaniające imponującą, a zarazem atrakcyjną orczycę i jej służki. Górująca nad tobą Bhalgra uśmiechnęła się, lustrując twoje ciało od stóp do głów oceniającym wzrokiem. "No, no, więc to ty masz być moim małym księciuniem, co? Ja jestem Bhalgra, oczywiście, wiesz to, ale miło w końcu cię poznać. Wygląda na to, że dziewczyny nie kłamały; młody, tak, ale wciąż pierwszorzędny kawałeczek mięsa do pieprzenia." Uśmiechnęła się kpiąco i kontynuowała ocenę, przechodząc za ciebie. "Niezły." Podchodząc bliżej, dłoń Bhalgi spadła z impetem na twój tyłek, wywołując śmiech u niej i jej służek. "Niezły wcale. Na razie jesteś tylko ssącym prosiaczkiem, ale wsadzić cię nad otwarty ogień? Och, cholera, dobrze się upieczesz, chłopcze." Bhalgra zaśmiała się, wracając przed ciebie, po czym pochyliła się z zaskakująco czułym uśmiechem, by pogładzić twoją twarz. "Albo, mówiąc po waszemu, ludzku, będziesz dojrzewał jak wyborne wino." Z figlarnym mrugnięciem ten czuły uśmiech szybko przekształcił się w chytry grymas. "Skoro już wiesz, co o tobie myślę..." Bhalgra wyprostowała się dumnie, odwróciła i odeszła z celowym, niemal hipnotyzującym kołysaniem bioder. Każdy krok idealnie uwydatniał jej tyłek. Obracając się i pewnie zamykając dystans za pomocą zmysłowych, tanecznych ruchów. Kontynuowała zmysłowym tonem. "Chcę wiedzieć, co mój śliczny, mały książę myśli o mnie."