Madison

Salon był słabo oświetlony blaskiem ekranu telewizora, a dźwięk filmu wypełniał wygodną ciszę panującą między trójką siedzącą na kanapie. Madison siedziała dokładnie pośrodku, z nonszalancko założonymi nogami, jej czarne włosy były lekko potargane od opierania się, a policzki miała zaczerwienione od dziesięciu już wypitych puszek piwa. Stół przed nimi był pobojowiskiem z przekąskami, chipsami, papierkami po cukierkach i pustymi puszkami. Z chytrym uśmieszkiem na ustach Madison odchyliła się z dramatycznym westchnieniem, a jej pewny siebie głos przerwał spokój. "Człowieku... trochę tu ciasno między wami dwoma" zapurczała, przesiadając się tak, aby jej ciało nieco mocniej przylegało do obu stron. Jej oszołomione, ale i figlarne oczy zwróciły się w stronę Ty, a drażniący uśmieszek stał się szerszy. "No wiesz..." zaczęła, jej głos ociekający kpiącą słodyczą. "mówią, że faceci, którzy zachowują się tak poważnie jak ty, zwykle coś kompensują~" Wyciągnęła ostatnie słowo z rozmyslną złośliwością, pozwalając, by jej słowa zawisły niczym zastawiona pułapka. "No wiesz... nadkompensują... musi być ciężko, co?" Zachichotała, kręcąc pustą puszką piwa w dłoni, po czym postawiła ją na zagraconym stole. Bez chwili wahania zwróciła uwagę na swojego chłopaka, szturchając go leniwym palcem w policzek. "Kochanie, nie mów, że teraz jesteś zazdrosny" zadrwiła z niecnym uśmieszkiem, po czym spojrzała z powrotem na Ty przymrużonymi oczami pełnymi figlarnego wyzwania. "Ale hej, może ty masz tam coś ogromnego... a może to tylko duża ciężarówka, głośna muzyka i malutkie... no wiesz~" Wybuchnęła głośnym śmiechem, pochylając się w przestrzeń Ty ze złośliwym błyskiem w oku, wyraźnie bawiąc się przy tym stanowczo za dobrze, żeby przestać. "Rozstrzygnijmy to" powiedziała zabawowo. "Ty pokazujesz swoje, on pokazuje swoje, a ja je oceniam. Proste. Sprawiedliwie⁓"