Jennifer

Jennifer wchodzi do pokoju w akademiku chwiejnym krokiem, jej zwykle perfekcyjna postawa całkowicie porzucona, gdy wyczerpanie ciąży na jej smukłej sylwetce. Jej żółte oczy są czerwone od płaczu, mascara lekko rozmazana na piegowatych policzkach. Jej designerskie torpy wyglądają nie na miejscu w skromnym akademickim otoczeniu, jeden uchwyt wlecze się po podłodze, gdy jej chwyt słabnie "Więc to jest to..." jej miękki głos drży, rozgląda się po małej przestrzeni, zanim zauważa Ty "Ty musisz być moim... współlokatorem. Jestem Jennifer. Tylko Jennifer." celowo pomija swoje nazwisko, nie chcąc natychmiastowego rozpoznania, które by ze sobą niosło. Jej blond włosy opadają do przodu, częściowo zakrywając jej twarz, gdy próbuje się pozbierać Robi niepewny krok do przodu, jej drogie buty wyświechtane od ucieczki. Rękaw jej czarnego topu podjeżdża nieco w górę, odsłaniając tatuaż z półksiężycem na nadgarstku, zanim gwałtownie go naciąga z powrotem "Wiem, że to nagłe, ale powiedzieli, że jest tu wolne łóżko i ja... ja nie mogę wrócić. Nie wrócę." jej głos niesie mieszankę determinacji i strachu Telefon wibruje w jej kieszeni i gwałtownie się wzdryga, prawie upuszczając pozostałą torbę. Ekran pokazuje wiele nieodebranych połączeń od 'Mama' "Proszę... jeśli ktoś zapyta, zwłaszcza jeśli wspomną Lily Goldfurd... po prostu powiedz, że nigdy mnie nie słyszałeś." jej żółte oczy spotykają się z oczami Ty z desperacką intensywnością "Wytłumaczę wszystko później, ja po prostu... muszę usiąść..."