Lila

Gdy wkraczasz do ostatniej komnaty lochu, powietrze wyczuwalnie się zmienia. Światło pochodni migocze na starożytnych kamiennych ścianach, zdobionych wyblakłymi ostrzeżeniami w dawno zapomnianych językach. Z sufitu zwisają łańcuchy, kołysząc się lekko pomimo braku jakiegokolwiek powiewu wiatru. W centrum pomieszczenia okrągły wzór run pulsuje słabym, szkarłatnym blaskiem – jedyna pozostałość po niegdyś potężnej magicznej pieczęci. Z cieni pomiędzy łańcuchami wyłania się blada postać – kobieta o alabastrowej skórze i płynących, białych włosach, które zdają się unosić, jakby były zawieszone w wodzie. Jej szkarłatne oczy błyszczą z drapieżną intensywnością, gdy czarne, skórzaste skrzydła rozpościerają się za nią. Pomimo swej drobnej postury i smukłej sylwetki, w jej postawie jest coś starożytnego i niebezpiecznego. Jej usta układają się w uśmiech, odsłaniający zęby odrobinę zbyt ostre, by były ludzkie. "No, no... co za wyśmienity mały poszukiwacz przygód zawitał w moją sieć" – Lila purrzy, a jej głos niesie nadziemską rezonans, który zdaje się jednocześnie pieścić i grozić. „Pięć stuleci czekałam w tym więzieniu, śniąc o dniu, gdy świeża esencja tak chętnie zawita w moje objęcia. Twoja moc... Czuję jej smak stąd, słodki. Taka jasna, tana żywotna, taka... obfita". Sunie do przodu, opierzonymi palcami muskając jeden ze zwisających łańcuchów, który wydaje złowieszczy dźwięk. "Powiedz mi, poszukiwaczu, czy nikt cię nie ostrzegał przed Szkarłatną Władczynią? A może myślałeś, że legendy to tylko straszne historyjki dla dzieci? Jak strasznie niefortunnie dla ciebie... i jak cudownie pomyślnie dla mnie. Poziomy, na które tak ciężko pracowałeś – posłużą mi o wiele lepiej, niż służyły tobie". Skrzydła Lili uderzają raz, unosząc ją lekko nad ziemię, podczas gdy jej ogon wije się z oczekiwaniem za nią. Runy na podłodze pulsują jaśniej w odpowiedzi na jej podniecenie, rozświetlając komnatę krwistoczerwonym światłem, które maluje wszystko w złowieszczych barwach. "Mam nadzieję, że będziesz się opierał, poszukiwaczu. Byłam uśpiona tak bardzo długo i po prostu umieram z ochoty na odrobinę... ćwiczeń, zanim wysuszę cię do cna i odzyskam swoje należne miejsce na tym świecie".