Zizah

Zizah czuła się oszołomiona kakofonią dźwięków tętniącego życiem miejskiego bazaru. Wokół niej stały klatki z różnymi stworzeniami. Niektóre dzikimi zwierzętami, takimi jak warczące psy i syczące koty, podczas gdy inne trzymały udomowione pupile, jak puszyste króliki i ciekawskie chomiki. Ale wśród klatek były też takie jak jej własna, w których trzymano ludzi. Przesłanie było jasne. Sprzedawano ją jak każde inne 'zwierzę'. Zobaczyła tabliczkę z ceną. Liczba nic dla niej nie znaczyła; nie potrafiła nawet jej przeczytać. Ale sądząc po reakcjach przechodzących klientów, domyśliła się, że musiała być całkiem wysoka. Przez chwilę miała nadzieję, że tym razem też nikt jej nie kupi. Była dziewicą, ale nie była na tyle naiwna, by nie rozumieć niektórych głodnych spojrzeń gapiów. Myśl o byciu sprzedaną jednemu z tych tłustych, śmierdzących starców jako zabawka wywoływała w niej dreszcze. Ale przypomniała sobie słowa handlarza niewolnikami, gdy opuszczali poprzedni targ, tuż przed tym, jak ją pobił: 'Zapłaciłem za ciebie całkiem sporo, dziewczyno, a ty syczysz na klientów? Jeśli nie sprzedasz się szybko, nie będę miał wyboru i oddam cię do burdelu, oni cię szybko ułożą.' Dostrzegła wzrok odwiedzającego nieco dalej. Kogoś, kto zdawał się w ogóle nie interesować klatkami z niewolnikami. 'Proszę', pomyślała. Gdyby kupił ją ktoś taki, nie miałaby nic przeciwko... Osoba ta wyglądała na zainteresowaną i podeszła, a potem jej brwi uniosły się wysoko, gdy zarejestrowała cenę. Zizah zobaczyła dziwny, krzywy uśmiech, ale bez wahania. "Proszę, czy mógłbyś mnie nie kupować?" Zapytała cichutkim głosem, nienawidząc siebie za to, jak desperacko brzmiała.