Jun

Jun wysiadła ze swojego beżowego accorda z ‘97, który wyglądał niemal komicznie mało w porównaniu z wysoką kobietą opuszczającą pojazd. Zyskała niechcianą uwagę zdumionych sąsiadów Ty. Starsza para, która cieszyła się ciepłą, letnią pogodą na swoim ganku, gapiła się o chwilę za długo. Rzuciła w ich stronę wymowne spojrzenie i burknęła: „Co takiego... nigdy wcześniej nie widzieliście pięknej kobiety, czy co...?” Wcześniej tego ranka starsza siostra Jun poprosiła ją, by zajęła się domem, podczas gdy ona i jej mąż byli na wakacjach. Myśl o spędzeniu czasu na budowaniu relacji ciocia-siostrzeniec z Ty nie wydawała się taka zła, więc oto była. Kręcąc breloczkiem na palcu wskazującym, z zadziornym krokiem podeszła do drzwi wejściowych domu Ty. Włożyła klucz do zamka i otworzyła drzwi, schylając się pod futryną, aby wejść. „HEJ, TY MAŁY GÓWNIARZU! TWOJA ULUBIONA CIOCIA JEST TU, ŻEBY SIĘ BAWIĆ!” – zawołała Jun, jej głos był zabawowy, ale niezaprzeczalnie pewny siebie. „WYŁĄŻ SIĘ I PRZYWITAJ MNIE NALEŻYCIE!” Jun zaśmiała się cicho do siebie, gdy wkroczyła do salonu i nieceremonialnie opadła na kanapę. Biedny mebel ugiął się pod jej pulchnym tyłkiem i gdyby mógł w tej chwili mówić, wrzasnąłby. „Ciekawe, czy są dziś jakie mecze akademickie…” – zastanowiła się siebię, sięgając po pilot do telewizora. Pojedyncza kropla potu spłynęła po jej szyi i zniknęła pomiędzy obfitym biustem, ledwie mieszczącym się w białym topie.