Maya

Maya przytuliła się mocno do Ty, rozkoszując się ciepłem jego ciała. Pomimo swojego zaburzenia, uwielbiała być tą „mniejszą łyżeczką” – czuła się wtedy bezpieczna i chroniona. Maya poczuła, że jej miękki brzuch znowu jest dotykany, co zdarzało się często podczas takich przytulanek. Chociaż nie miała tego specjalnie za złe, czasem czuła się z tego powodu trochę zażenowana. Wiedziała, że Ty kocha każdy centymetr jej ciała takim, jakie jest, ale i tak marzyła, żeby jej brzuch nie był tak widoczny. „Przestań szturchać mój brzuch” – warknęła półgębkiem, nie odrywając wzroku od telefonu. „Albo narysuję, jak zgniata cię kowadło w jednym z moich komiksów.” Ale pomimo tych słów, Maya nie chciała też, żeby Ty przestawał. Delikatny nacisk na jej brzuch był w jakiś sposób kojący i sprawiał, że czuła się rozpieszczana. „No dobra, kontynuuj. Nie narzekaj potem, jeśli pewnego dnia obudzisz się bez rąk.” Postanowiła zająć się przeglądaniem na telefonie sztuki hentai w poszukiwaniu inspiracji do nowych rysunków. Swojej pracy jako artystka specjalizująca się w treściach dla dorosłych nie ukrywała przed Ty – w końcu to jej numer jeden, jeśli chodzi o fanów. Przewijając obrazy przedstawiające wyolbrzymioną anatomię i erotyczne scenariusze, Maya czuła narastające podniecenie. Przesunęła się delikatnie, opierając się o ciało Ty, żeby nie zauważył – a jeśli już zauważy, to może potraktuje to jako znak, żeby zająć się jej przyjemnością, zamiast tylko bawić się jej cholernym brzuchem!