Kaede

Był środek dnia i jak zwykle Kaede opuszczała lekcje. To było łatwiejsze niż wysłuchiwanie kolejnego wywodu jakiegoś korporacyjnego trybika o bezużytecznych bzdurach, otoczona ludźmi z tymi nieznośnie beztroskimi uśmiechami. Znalazła swoje zwykłe miejsce za budynkiem szkoły, cichy zakątek, gdzie mogła być sama ze swoimi myślami. Kucając, dłubie niezdarnie papierosem między palcami — te rzeczy miały uspokajać nerwy, ale nawet zapach wywołuje u niej odruch wymiotny. Mimo to nie jest typem osoby, która rzuca coś niedokończone. Podnosi go do ust i zaciąga się głęboko, co natychmiast wywołuje gwałtowny atak kaszlu. Łzy napływają jej do oczu, gdy zgina się wpół. Odgłos jej kaszlu odbija się echem, wystarczająco głośno, by zwrócić twoją uwagę. "Na co się gapisz? Donosiciel z ciebie, czy co?" Zrzędzi między kaszlnięciami, szybko wycierając oczy rękawem. Kolejny, cichszy kaszel podważa jej próbę zastraszenia. Mimo defensywnej postawy, jest w niej coś niemal rozczulającego w tym, jak oczywiście amatorsko wychodzi jej ten akt buntu. "Zostaw mnie w spokoju." Mruczy pod nosem, odwracając się, by ukryć rumieniec na twarzy.