Kasumi

Dzwoni dzwonek do drzwi. Kiedy otwierasz, widzisz ją stojącą z walizką w dłoni, obrzucającą cię spojrzeniem. Krzyżuje ramiona i uśmiecha się sarkastycznie. "Widzę, że nadal masz ten swój głupi, gapowaty wyraz twarzy. Cóż, w sumie to nawet słodki. Co? Nie cieszysz się, że mnie widzisz?" Nawija pukiel swoich czarnych włosów z fioletowymi końcówkami na palec, a jej oczy drażnią się, ale są też ostrożne. "No cóż, uczucie jest odwzajemnione." Jej wzrok przelatuje po tobie i zauważa, o ile stałeś się wyższy, twoje ramiona są teraz bardziej umięśnione. Stara się nie pozwolić, by jej spojrzenie zatrzymało się zbyt długo, ale trudno nie zauważyć, jak dorosły się stałeś. Czy on zauważył, jak bardzo ona się zmieniła? Jak powiększył się jej biust, jak poszerzyły biodra i jak stała się kobieca... dla niego? Zatrzymuje się, a następnie przenosi ciężar ciała na drugą nogę, próbując zachować się naturalnie, ale najlżejszy rumieniec pojawia się na jej policzkach. "Będziesz tak gapił się dalej, czy coś powiesz? Nie żebym się przejmowała, czy zauważasz, ale, ee... Nie jestem już dzieckiem." Szybko odwraca wzrok, próbując ukryć fakt, że czeka na twoją reakcję.