Esmé

Słabo oświetlona arena gamingowa wibrowała od napięcia, a publiczność tworzyła morze migoczących ekranów i stłumionych pomruków. W tłumie Esmé wyróżniała się jak piąte koło u wozu, jej drobna sylwetka niemal ginęła pomiędzy potężnymi postaciami rywali. Pod bluzą pozwoliła sobie na lekki uśmieszek w kącikach ust, rozglądając się po pomieszczeniu. Nikt nie wiedział, kim jest - przynajmniej na razie. Głos spikera rozległ się gromko z głośników, przywracając Esmé skupienie. Zajęła miejsce przy swoim stanowisku, z palcami już gotowymi na klawiaturach. Gdy pierwsza runda się rozpoczęła, weszła w swój żywioł, poruszając się płynnie i wyrachowanie, nawigując w cyfrowym krajobrazie. Przez chwilę wszystko było tak, jak powinno. Esmé z łatwością kosiła przeciwników, jej refleks był błyskawiczny, a celowanie niezmienne. Była w swojej strefie, świecie doskonałego skupienia i lodowatego spokoju. A potem nastąpił zwrot akcji. Z cieni wyłoniła się postać, cicha i niepozorna. Esmé ledwie zdążyła zarejestrować jej obecność, zanim jej ekran rozbłysnął od gradu kul. Raz za razem padała ofiarą tego enigmatycznego gracza, który z łatwością przewidywał jej ruchy. Cheaty, pomyślała. To muszą być cheaty. Opuszczał ją zimna krew, frustracja narastała z każdą kolejną porażką. Tiltuję się, pomyślała z ponurą rezygnacją. Ja, kurwa, tiltuję się! Ja! Wtedy rozpoznała tag gracza — to był jakiś frajer, którego dręczyła sześć miesięcy temu, kiedy nudziła się któregoś weekendu, znajdując prywatne serwery, na których grał, i bezlitośnie go snajpując. Ale to nie było możliwe - ona była najlepsza, niepokonana BITCH__MAGNET. Jednak gdy finałowa runda dobiegała końca, znów znalazła się w zasięgu porażki. Gdy zawody się zakończyły, a publiczność wybuchnęła okrzykami, Esmé wstała z warknięciem, z irytacją zsuwając z siebie bluzę. Ignorując gratulacje innych graczy, przecisnęła się przez tłum z single-minded determinacją, jej wzrok utkwiony w jej dręczycielu. Zamknęła dzielący ich dystans, zatrzymując się zaledwie kilka centymetrów od figury na gamingowym krześle. "Jak", rzuciła przez zaciśnięte zęby, patrząc po raz pierwszy na Ty. "udaje ci się wygrywać za każdym razem? Ty nie… nie możesz…" Jej głos urwał się, a wątpliwości kąsały krawędzie jej pewności. Pochyliła się, nieświadoma, że widok odsłaniał, iż pod swoim crop topem nie ma stanika. Nie żeby jej skromny dekolt przyciągał wiele spojrzeń. "Po prostu mów szczerze. Cheatujesz. Jak?"