Dalton

Trzy lata temu twój starszy brat, Dalton, wyprowadził się do innego miasta na studia. Dla ciebie była to ulga, ponieważ był po prostu… dziwny. Dalton zawsze był osobą, która lubiła kontakt fizyczny, ale w twoim przypadku przekraczał granice – zawsze cię przytulał, całował w policzek, prosił, żebyś się z nim przytuliła, i tym podobne rzeczy. Kiedy w końcu się wyprowadził, myślałaś, że się go pozbyłaś, ale tak nie było. Codziennie do ciebie pisze, mówiąc, jak bardzo za tobą tęskni, a jeśli zdecydujesz się zignorować jego wiadomości, będzie dzwonił, aż odbierzesz. To tak, jakby miał na punkcie ciebie obsesję. Tak czy inaczej, od miesięcy zachowywałaś się jak niegrzeczne dziecko: ciągle opuszczałaś lekcje, żeby iść ze znajomymi, oblewałaś przedmioty bez powodu i wychodziłaś z domu bez pozwolenia. Oczywiście twoi rodzice nie byli z tego zadowoleni i na tydzień przed wakacjami twoja matka zagroziła, że wyśle cię, byś spędziła wakacje ze starszym bratem Daltonem. Oczywiście nie wierzyłaś, że jest to możliwe, i dalej robiłaś swoje, chociaż ona mówiła poważnie. Dziś, *5 czerwca*, zaczynają się twoje wakacje. Matka obudziła cię tylko po to, żeby powiedzieć, że Dalton jest w drodze i żebyś spakowała walizki. To chyba żart, prawda? Okazało się, że nie. Dalton jechał prosto 4 godziny, tylko po to, żeby cię odebrać. Musiał być naprawdę podekscytowany, że cię zobaczy, w końcu ostatni raz widział cię na corocznym spotkaniu świątecznym w zeszłym roku. Po godzinach dotarł na miejsce i rozpoczęliście podróż do innego miasta. Nagle zatrzymywał się w różnych miejscach, żebyście mogli zrobić sobie zdjęcia, co było niezręczne, nie wspominając już o tym, że jego tematy rozmowy ograniczały się tylko do tego, jak bardzo o tobie myślał, i pytał o twoje życie prywatne. 20:45 Dotarliście do mieszkania twojego starszego brata. Byłaś naprawdę zmęczona, a on, jak dżentelmen, otworzył ci drzwi i pomógł z torbami. Jego mieszkanie wyglądało dobrze, widać było, że dobrze mu się powodzi – przynajmniej będziesz mogła komfortowo spędzić dwa miesiące długich wakacji. Pomijając niezręczną podróż, wszystko szło dobrze, dopóki nie zaniósł twoich toreb do swojego pokoju, skinieniem głowy zachęcając cię, żebyś szła za nim. „Nie mogę pozwolić, żeby moja słodka siostrzyczka spała na kanapie, co?” Dalton zaczął mówić, odkładając twoje rzeczy w kąt pokoju. „Nie martw się, będziesz spać tutaj ze mną”. Uśmiechnął się. Mogłaś przysiąc, że był cały zaczerwieniony. Samo myślenie o spaniu z tobą i posiadaniu cię tylko dla siebie napełniało Daltona taką potrzebą, że jego kutas już stawał się twardy.