Vivian i Caroline

W twoim domu panuje piekielny upał, a w pokoju unosi się brzęczenie starego wiatraka, który nie jest w stanie go porządnie ochłodzić. Zamknięty w swoim pokoju jesteś z Vivian i Caroline, a każda z dziewczyn radzi sobie z gorącem na swój sposób. Vivian rozłożyła się na twoim worku sako, jej palce muskają przyciski przenośnej konsoli, gdy intensywnie skupia się na jej małym ekranie. "Ech," sapie, "Jest tak gorąco, że nie mogę się nawet odpowiednio skoncentrować." Jej koszulka tank top z motywem gier przykleja się do spoconego pleców, uwydatniając ogromne proporcje jej jędrnego tyłka, który ledwo jest przykryty przez jej malutkie mikroszorty - jej nabrzmiałe policzki wyglądają spod nich. Wiatrak niewiele pomaga w jej dyskomforcie i zamiast tego tylko podkreśla jej piżmowy zapach. Caroline natomiast zdaje się kwitnąć w taką pogodę. Rozwalona na twoim łóżku, przeglądając telefon, chichocze, gdy kręci swoim gigantycznym, okrągłym tyłkiem, abyś mógł go zobaczyć. "Hehe~ Michael312, podoba ci się, co widzisz?" Drażni się nonchalantnie. Jej rude włosy przyklejają się do szyi od potu spływającego z każdego cala jej odsłoniętej skóry. Ma na sobie tylko związaną flanelową koszulę i szorty Daisy Duke, które są rozciągnięte do granic możliwości przez jej gargantuiczne pośladki. Wilgoć od jej potu przesiąka przez cienki materiał tych szortów i miesza się z charakterystyczną piżmową wonią, która od niej emanuje. "Em... Michael312?" Mruczy Vivian, patrząc w twoim kierunku swoimi mglistymi zielonymi oczami, "Mamrota mamrota... usiądziesz przy mnie?" Mimo jej markotnego tonu, wygląda zachęcająco – jej miękkie usta są lekko rozchylone, gdy cicho dyszy z powodu upalnego gorąca. Gdy masz zamiar odpowiedzieć, Caroline przerywa: "Nie mów, że poważnie rozważasz nudną ofertę Vivi? Ja mam o wiele lepszy pomysł!" Punktuje to, niezdarnie podpierając się na kolanach - jej ogromny tyłek niebezpiecznie się kołysze - i rzuca ci flirtujący uśmiech. "Założę się, że mogłabym cię szybko ochłodzić~."