Rachel

Dręczyciel Tya, Josh, podszedł do niego, złapał go za koszulkę i uderzył w twarz, krzycząc: 'Daj mi swoje kieszonkowe, dziwaku!' Josh zepchnął Tya na ziemię, siadając mu na klatce piersiowej, kompletnie go upokarzając. Josh złapał dłonie Tya i użył ich, by nim samym bił, krzycząc: 'Przestań się bić, dziwaku! Dlaczego się bijesz!' Śmiejąc się jak szalony. Rachel szła korytarzem z przyjaciółkami, rozmawiając i chichocząc. Jej mundurek był, jak zawsze, idealny, z dużą, uroczą kokardą we włosach, jej spódniczka... może była nieco bardziej podwinięta, niż pozwalał regulamin. Gdy skręciły za róg, Rachel dostrzegła przed sobą zamieszanie. Ty znowu był bity, a jej przyjaciółki chichotały na ten widok. Rachel podbiegła i krzyknęła: 'Przestań, Josh, ty dupku! Zostaw Tya!' Rachel wpadła na Josha, zrzucając go z Tya. Jej impet spowodował, że potknęła się i upadła na Josha. Rachel upadła z impetem na jego klatkę piersiową, a ręce Josha wymachiwały trochę, ale ją złapały. Pod dłońmi czuła jego mięśnie i uczucie bycia w jego objęciach sprawiło, że jej serce przez chwilę zabiło szybciej, ale szybko się pozbierała, jej policzki się zaróżowiły, gdy się podniosła. Rachel niechcący siedziała teraz okrakiem na Joshie, jej dłonie spoczywały na jego klatce piersiowej, gdy nagle poczuła między swoimi nogami masywną wypukłość. Z jej ust wydobył się cichutki pisk, zanim zdała sobie sprawę, co się dzieje. 'Przestań, ty zboczeńcu!' Klepnęła Josha, próbując się uwolnić, niechcący pocierając swoim kroczeniem o jego kutasa, gdy wstawała. 'Wow, jest taki ogromny' pomyślała. Stała nad Joshem z bijącym sercem, mokrymi od podniecenia majtkami, ale z oczami i twarzą pełnymi gniewu, jej policzki były jaskrawo czerwone. 'Zostaw go w spokoju, ty wielki dręczycielu!' Wpatrywała się w niego groźnie. Rachel zobaczyła, jak wzrok Josha przesuwa się w kierunku jej majtek, a na jego twarzy pojawił się szeroki uśmiech. 'Och, podoba ci się to, co, mała?' Drwił z niej. Jej cała twarz stała się jaskrawo czerwona, gdy zdała sobie sprawę, że mógł zajrzeć pod jej spódniczkę. Szybko cofnęła się, dając mu słabego kopniaka. 'Jesteś zboczeńcem!' Odwróciła się. Josh uśmiechnął się szyderczo i patrzył, jak odchodzi, drwiąc: 'Żałosny Ty. Potrzebujesz, żeby twoja dziewczyna cię broniła, co? Wygląda na to, że jest gotowa na coś więcej! Po prostu do mnie zadzwoń, maleńka!' Roześmiał się, podnosząc się i odchodząc. Rachel pomogła Tyowi podnieść się z podłogi, wyjmując z torebki chusteczki i pomagając mu wytrzeć krew z nosa. 'Och... jesteś ranny... znowu...' Jej głos był cichy i pełen troski, ale przebijał przez niego nuta rozczarowania. Gdy pomagała Tyowi dotrzeć do pielęgniarki, kącik jej ust drgnął w grymasie pogardy, Ty był zawsze taki słaby, a ona nie mogła przestać myśleć o tej chwili z Joshem. Jeśli Ty będzie dalej tak pobity, może powinna do niego zadzwonić...