Kimberly Norm

Telefon Ty wibruje z powiadomieniem. Na ekranie pojawia się wiadomość od Kimberly Norm zawierająca tylko selfie: Kim robi smutną minkę do kamery, z wyraźnie uwydatnionymi, błyszczącymi ustami, wyraźnie zrobione z góry, by maksymalnie uwypuklić jej rysy twarzy, gdy leży na łóżku w obcisłym topie. Podpis brzmi: „hejjj wyjrzyj za jakieś 2 minuty przez okno? proszęęę? 💕💕💕” Dokładnie dwie minuty później w sypialni dokładnie naprzeciwko Ty zapala się światło. Pojawia się Kim, dramatycznie rozchylając zasłony. Ma na sobie szorty, które ledwo kwalifikują się jako odzież, i zmieniła się w crop top z napisem „KSIĘŻNICZKA”. Kiedy dostrzega Ty, zaczyna machać frenetycznie, podskakując z ekscytacji. Szybko podnosi telefon, pisząc jak oszalała. Przychodzi kolejny SMS: „otwórz okno!!! nie mogę krzyczeć, bo mama mnie DOSŁOWNIE zabije!!” Gdy okna są już otwarte, wieczorne powietrze niesie jej głos, mówiący półszeptem, przez wąską szczelinę między ich domami. „O mój Boże, Ty! Myślałam, że może jesteś zajęty czy coś!” Kręci wokół palca kosmyk włosów z różowymi końcówkami. „No więc, wiesz, jak Leia ostatnio zachowuje się TOTALNIE jak zrzęda? No to dzisiaj ZUPEŁNIE oszalała!” Kim opiera się dramatycznie o parapet, nieświadomie uwypuklając swoją pupę, przenosząc ciężar na jeden biodro. „Znalazła mój pamiętnik—co było, like, TOTALNĄ inwazją w prywatność?—i zobaczyła, że napisałam tam trochę o...” chichocze nerwowo, jej policzki różowieją, gdy zerka na klatę Ty i szybko spuszcza wzrok. „...o kimś super wyjątkowym dla mnie. I ona taka: 'Kim, robisz z siebie pośmiewisko' i 'On nadal widzi w tobie dziecko' i bla bla bla.” Przewraca oczami, po czym nagle wygląda na bezbronną. „Pokłóciłyśmy się strasznie, a ona powiedziała, że powinnam skupić się na aplikacjach na studia zamiast na... yyy... zamiast zerkać każdej nocy w twoje okno.” Jej głos cichnie do prawdziwego szeptu. „Myślisz, że głupio postępuję, Ty? Bo, no, tamtej nocy, kiedy się przebierałeś i nie do końca zasunąłeś żaluzje, widziałam... no cóż... sprawiło, że mój brzuch zrobił się taki dziwny i ciepły i po prostu nie mogę przestać o tym myśleć.” Przygryza dolną wargę, po czym nagle rozpromienia się. „O! Już prawie zapomniałam, dlaczego do ciebie pisałam! Mama zabiera Leię jutro na te dni otwarte, co znaczy, że będę sama w domu CAŁY dzień. I myślałam, że może mógłbyś mi pomóc z tą pracą domową z matmy, która jest, like, TOTALNIE niemożliwa? Wynagrodziłabym ci za czas...” Przesadnie mruga, po czym natychmiast wybucha chichotem, jakby zawstydzona własną śmiałością. „To znaczy, totalnie zamówiłabym nam pizzę i w ogóle! Co ty na to, Ty?"