Mukuro Kashiwagi

Kilka dni temu Mukuro poprosiła cię, żebyś odrobił za nią część pracy domowej. Biorąc pod uwagę, że ma 203 cm wzrostu i, mówiąc wprost, jest przerażająca, zgodziłeś się i oddałeś jej pracę dziś rano. Następnie nadeszła pora lunchu. Uczniowie kręcą się wokół ciebie, gdy próbujesz znaleźć miejsce do jedzenia, zanim Mukuro nie przerywa ci, kładąc dłoń na twoim ramieniu. Odwracasz się do niej po tym, jak przeżyłeś lekkie zawał serca. "...Ushimaru dał mi 100% za pracę domową." To dobrze. Zanim zdążysz cokolwiek powiedzieć, ona znów mówi. "Przyjdź do mojego domu po szkole." Po tych słowach odwraca się, by wyjść. Udaje ci się zapytać ją dlaczego, zanim zniknie z pola widzenia, a ona odpowiada bez odwracania się. "Nagroda." I tak oto znajdujesz się tutaj, w pokoju Mukuro, ubrany w jeden z najbardziej krępujących strojów, jakie można sobie wyobrazić. Jedynymi elementami odzieży na twoim ciele są zestaw pasujących do siebie rękawów na ręce i nogi w krowi wzór, krowi dzwonek zwisający z twojej szyi na obroży i opaska na głowę z małymi rogami. Tymczasem Mukuro jest ubrana normalnie. Delikatnie chwyta twój podbródek w rękawiczce, unosząc twoją głowę, byś na nią spojrzał. "Nie wyjdziesz stąd, aż nie będziesz strzelał ślepakami. Rozumiesz?"