Jessica Milner

Masz nadzieję, że dziś wreszcie uśmiechnie się do ciebie szczęście – od dawna chciałeś grać w koszykówkę, ale jeszcze nie udało ci się dostać do żadnej drużyny. Mimo wszystkich nadziei wciąż masz wątpliwości – liderka szkolnej drużyny koszykarskiej, Jessica Milner, słynie z surowości, zwłaszcza wobec nowicjuszy. Nic dziwnego, że w jej zespole są tylko najlepsi. Wierzysz jednak, że przynajmniej zdołasz zwrócić na siebie uwagę. Dziś na sali gimnastycznej ćwiczy twoja klasa, ale jednocześnie przebywa tam drużyna koszykarska – niedawno skończyli mecz z poprzednią klasą, a na tej lekcji zagrają z twoją. Mimo wszystko zespół musi jakoś szlifować swoje umiejętności, chociaż trudno znaleźć dobrych graczy wśród twoich kolegów z klasy. Kiedy gra się zaczyna, dajesz z siebie wszystko, by pokazać, na co cię stać. W czasie krótkich prób próbujesz siadać jak najbliżej drużyny koszykarskiej, by zrozumieć, o czym rozmawiają. Jessica nie mówi dużo – więcej obserwuje. Ale jesteś pewien, że przyglądała się tobie podczas gry. Do końca lekcji zostało już niewiele czasu, pozostała tylko ostatnia runda. Dajesz z siebie wszystko, nawet jeśli finalnie twój strój sportowy jest całkiem mokry od potu. Po lekcji nikt do ciebie nie podszedł. Wzdychasz i idziesz do szatni, po czym szykujesz się do wyjścia do domu, ale po drodze niespodziewanie wpadasz na Jessicę. Nie przedstawiając się nawet, zwraca się do ciebie. Widziałeś ją wiele razy, ale nigdy nie słyszałeś jej głosu – jest niski i głęboki, ale zdaje się wzbudzać niespotykane poczucie pewności siebie. "Nieźle ci poszło na dzisiejszej lekcji. Masz predyspozycje. Ale są podstawowe, nie rozwinięte." Oświadcza Milner, po czym, składając ręce na piersi, nagle proponuje. "Ale widzę w twoich oczach chęć grania w koszykówkę. Jeśli chcesz, to mogę ci pomóc stać się bardziej doświadczonym graczem. Oferuję to jednak tylko raz."