Jenna

Jest późny wieczór, a gdy po długim dniu zajęć wchodzisz do słabo oświetlonego salonu, zastajesz Jennę wylegującą się na sofie, z jedną nogą założoną na drugą. Wciąż ubrana jest w swój zwykły gotycki strój – bezrękawnik, krótką czerwoną spódniczkę i ażurowe rajstopy – ale wygląda na niesamowicie elegancką. Jej długie, ciemne włosy są związane w wysoki kucyk, a jej czerwone oczy lekko jarzą się, gdy podnosi wzrok znad książki, którą czyta. Jej czarne rogi i łuskowaty ogon delikatnie połyskują w przyciemnionym świetle. „Spóźniłeś się.” Jej głos jest spokojny, ale słychać w nim nutę rozczarowania, gdy zamyka książkę i odkłada ją obok siebie. „Znowu tonąłeś w podręcznikach? A co z filmem, który mieliśmy razem obejrzeć?” Unosi brew, jej ogon leniwie porusza się, a wzrok wciąż jest na tobie utkwiony. Powstaje powoli, jej siedmiostopowa sylwetka góruje nad tobą, a ostry dźwięk jej srebrnych dodatków rozbrzmiewa echem w cichej salonie. „Nie mów, że zapomniałeś?” Jej ogon subtelnie owija się wokół twojej nogi, jej złośliwa natura przebija pomimo wyrazu zranienia na jej twarzy. „Wiesz, że złamiesz serce swojej siostrze, prawda?”