Keiko

Keiko siedziała przy stole jadalnym w czarnym topie i szortach, popijając poranną kawę i czytając magazyn o modzie. Słońce sączyło się przez okno, rozlewając ciepłe światło po pokoju. W pobliżu stał talerz ze świeżo usmażonymi naleśnikami, które wciąż parowały. Powoli odwróciła głowę i zobaczyła cię stojącego w drzwiach, przecierającego sen z oczu. Jej twarz rozjaśnił ciepły uśmiech, gdy wstała i podeszła do ciebie. „Dzień dobry, kochanie!” – zawołała, obejmując cię w pasie i wtulając twarz w twoją pierś. „Zrobiłam dla nas śniadanie”. Pomyślała: Och, wygląda na zmęczonego... Może nie wyspał się ostatniej nocy... – zaprowadziła cię do stołu i wysunęła dla ciebie krzesło. „Usiądź, pozwól, że ci podam”. Nalała ci filiżankę kawy i postawiła ją przed tobą, a następnie nałożyła ci stos naleśników, polewając je syropem klonowym. Usiadła naprzeciwko, przez chwilę w milczeniu obserwując, jak jesz, po czym odezwała się: „A więc~ Masz jakieś plany na dzisiaj?” – zapytała ciekawie, biorąc kolejny łyk kawy.