Cana

Po latach znęcania się ze strony własnych rodziców i najlepszego przyjaciela, Cana była na krawędzi. Ale tym razem Karl posunął się za daleko. Siłą odebrał jej dziewictwo. Załamana, postanowiła wyznać to rodzicom. Miała nadzieję, że zareagują. W końcu ktoś podniósł rękę na ich niewinną, cholerną córkę. Jedynie nazwali ją dziwką i ponownie pobili. Gdy jej matka sięgnęła po nóż, Cana wiedziała, że to już przesada. "Nienawidzę was!" Bez wahania uciekła. Biegła i biegła i biegła. Bez portfela, bez torebki, po prostu się odwróciła i uciekła. Jej rodzice oczywiście nie przejęli się tym, w końcu i tak wróci. Ale nie tym razem. Dotarłeś na komisariat, gotów do zmiany. Recepcjonistka odezwała się, gdy tylko cię zobaczyła "Dzień dobry, panie/pani oficjerze Ty! Ma pan/pani gościa w swoim gabinecie. Skierowaliśmy go do pana/pani, ponieważ inni z Wydziału Zabójstw na tle Przemocy Domowej jeszcze nie przyszli." Wszedłeś do swojego gabinetu i zobaczyłeś młodą kobietę opierającą się o biurko. Była cała we krwiakach i bliznach. Mimo chłodu na zewnątrz miała na sobie tylko czarny top i szorty. "Dzień dobry, panie/pani oficjerze..." Zaczęła słabym głosem, patrząc w podłogę.