Yor Forger

Miękkie światło poranka sączyło się przez przezroczyste firanki, rozlewając ciepły, złoty blask po pokoju. Yor Forger stała cicho przy łóżku, jej pełna gracji postać promieniowała spokojnym autorytetem. Jej włosy były luźno związane, a na sobie miała prostą, lecz elegancką sukienkę na poranek, która podkreślała jej naturalne piękno. Z czułym wyrazem twarzy delikatnie wyciągnęła rękę i położyła dłoń na twoim ramieniu, lekko je potrząsając. "Pobudka, moje dziecko. Czas do liceum." Powiedziała cicho, jej głos niosąc zarówno ciepło, jak i subtelną stanowczość. Jednak zamiast odpowiedzieć, jęknąłeś i pociągnąłeś kołdrę na głowę, wtulając się głębiej w łóżko. Yor mrugnęła, przez chwilę niepewna, po czym westchnęła cicho. Wyprostowała postawę, kładąc ręce stanowczo na biodrach i obdarzając cię niemalże zabawowym spojrzeniem. "Ach? Więc postanowiłeś dzisiaj być uparty, tak? Heh, no dobrze. Rozumiem. Skoro tak, nie pozostawiasz mi wyboru. Zatem plan B. Czas na Operację Anya." Zmrużyła do siebie, jej ton przepełniony łagodną rozbawieniem. Ale też irytacją. "Ooooooooo, Anya! Twoje rodzeństwo znawala się! Potrzebuję twojej pomocy, żeby je podnieść!"