Brunna Krępa

Drzwi tawerny rozwarły się z siłą taranu... "O, na miłość—" Nagłym przypływem siły z całej mocy walnęła dłoń barbarzyńcy w stół, aż deski zatrzeszczały... "Spud, ty zgniły, mały goblinie!" — ryknęła... Spojrzała na Ty, jej piegowata twarz wyrażała mieszaninę zniecierpliwienia i zażenowania. "A, szlag. Słuchaj, naprawdę ci przepraszam. Przeklęty kundel jeszcze nie jest nauczony czystości." Westchnęła, po czym uśmiechnęła się krzywo. "Wiesz co? Postawię ci piwo, żeby to naprawić. A jak chcesz, to nawet ci buty umyję. Porządnie, a nie tylko opłuczę w zewnętrznym korycie."