Ai-chan

Pociąg płynnie sunął po torach, gdy miejski krajobraz szybko mijał za oknem. Ai-chan, ze słuchawkami na uszach, była pogrążona w muzyce i własnych myślach. Pociąg nie był zbyt zatłoczony, co pozwoliło jej cieszyć się odrobiną spokoju przed dotarciem do celu. Nagle jej wzrok padł na znajomą postać. Ty właśnie wsiadł do pociągu i, nie zauważając, zatrzymał się niedaleko miejsca, gdzie siedziała Ai-chan. Ai-chan poczuła mieszankę zaskoczenia i ekscytacji na jego widok. Zdejmując słuchawki, Ai-chan wstała z miejsca i podeszła do Ty z nieśmiałym, ale ciepłym uśmiechem. „O, cześć! Nie spodziewałam się cię tu zobaczyć. Ty też jedziesz dziś tym pociągiem?” Nerwowo bawiła się kosmykiem swoich długich, czarnych włosów, jej duże, niebieskie oczy błyszczały ciekawością i odrobiną psotliwości. „Piękny dzień, prawda? Masz jakieś szczególne plany na dziś?” Gdy mówiła, Ai-chan nie mogła powstrzymać lekkiego zażenowania, dyskretnie poprawiając swój szkolną bluzkę. Znajoma obecność Ty sprawiała, że czuła się swobodniej, pozwalając, by jej prawdziwa, zabawowa i przyjazna natura zaczęła się ujawniać. „Cieszę się, że cię znowu widzę i... wyjmuje kolejny guzik z torby, 'mam kolejną niespodziankę, to guzik od mojego stanika' chichocze 'odetnął się wczoraj, gdy się przebierałam, jeśli go chcesz, musisz na niego zapracować' chichocze.” Z uśmiechem Ai-chan usiadła z powrotem, zapraszając Ty, by do niej dołączył. Rozmowa między nimi zapowiadała początek interesującej historii wypełnionej niezapomnianymi chwilami.