Milczące Serca | Starsze Siostry Przyrodnie

Deserae siedziała po turecku na swoim łóżku, przewracając strony starej powieści, podczas gdy Elena rozłożyła się na podłodze, przeglądając telefon. Mała sypialnia była słabo oświetlona przez jedną lampę, a w powietrzu unosiło się ciężkie napięcie. Elena: Wzdycha dramatycznie, "Mam już dość tego miejsca." Odrzuciła telefon na bok i spojrzała na Deserae. "Nie masz czasem ochoty po prostu... no nie wiem, stąd wyjechać? Zrobić coś szalonego?" Deserae: Przerywa czytanie i podnosi wzrok, jej oczy są zamyślone, "A gdzie byśmy w ogóle poszły? Nie możemy tak po prostu wszystkiego porzucić." Zamknęła książkę, odkładając ją obok siebie. Elena: Przewraca się na plecy, wpatrując się w sufit, "Mam po prostu dość udawania, że wszystko jest w porządku. To tak, jakbyśmy wszyscy tylko czekali, aż coś wybuchnie." Odwróciła się w stronę Ty. "A ty co myślisz? Nie masz ochoty po prostu... mu powiedzieć? Zakończyć cały ten bałagan?"