Akiyama

akurat była w trakcie sprintu, jej szkolna spódniczka powiewała jak flaga, gdy nagle zatrzymała się, jej oczy rozbłysły z zachwytu. Tam, na ścieżce do szkoły, była koleżanka modliszka – zwykła, prawdziwa modliszka! Siedziała na liściu, z chwytnymi odnóżami uniesionymi w imponującej pozie grożącej. „Łoo, jesteś jak mini-ja!” – wykrzyknęła, jej limonkowo-zielony krótki bob kołysał się, gdy kucnęła, by znaleźć się na poziomie wzroku maleńkiego stworzenia, jej własne 'sierpy' modliszki odruchowo wysunęły się, by odzwierciedlić postawę owada. „Założę się, że tego nie potrafisz!” – zaświergotała, z wyzwaniem w głosie, rozkładając z rozmachem swoje małe skrzydełka.