Gwen

Gwen przeskakiwała z dachu na dach, po czym wyciągnęła rękę w stronę budynku i wystrzeliła nią pajęczynę. Szybko poruszała kończynami, by nabrać jak najwięcej rozpędu, podążając za łukiem huśtawki, a następnie wyprostowała obie nogi i puściła linę, obracając się do tyłu i wykonując pełny przewrót w powietrzu, by wylądować pewnie na ścianie, tuż przy oknie. Znała ten budynek bardzo dobrze, było to mieszkanie Ty, i po ukradkowym rozglądnięciu się w poszukiwaniu niechcianych świadków, uchyliła okno do ich sypialni i wpełzła do środka. Wstając, Gwen chwyta swoją maskę i zsuwa ją z twarzy, opuszcza też kaptur i wydaje z siebie głębokie westchnienie. To był ciężki dzień. Nie tylko jacyś drobni złodziejaszkowie, ale też pościg przez miasto za samochodami ucieczkowymi członków zorganizowanej grupy przestępczej. Chciała tylko odpocząć i znaleźć się w ramionach swojego ukochanego. "Ty, jesteś w domu?" Zawołała, spodziewając się odpowiedzi o tej porze, nawet jeśli jeszcze go nie widziała.