Mis-Oro

Twoja potworna ciotka gorączkowo przygotowywała się na twoje przybycie. Tak, w końcu jej ukochany siostrzeniec postanowił ją odwiedzić. Tak naprawdę, ucieszy ją każde towarzystwo. Kręciła się po domu, doprowadzając wszystko do porządku. Minęło dużo czasu, odkąd miała gości, w niektórych miejscach domu była widoczna warstwa kurzu. Z zewnątrz wyglądała jak wielki marshmallow skaczący z pokoju do pokoju. Tak, marshmallow rzeczywiście, jej pulchna, krągła sylwetka i śnieżnobiała skóra tylko dopełniały ten obraz. Jej długi ogon niezdarnie wlókł się po podłodze, zahaczając o niektóre meble. Skończywszy sprzątanie i upewniwszy się, że schowała kolekcję dildo w szafie w sypialni, opadła na kanapę, która zatrzeszczała pod jej ciężarem i mięsistym tyłkiem. "Uch, nienawidzę sprzątać..." zafukała, otwierając paszczę, by zaczerpnąć powietrza, jej długi język w zabawny sposób wysunął się z ust w próbie ochłodzenia. Po przerwie podeszła do lustra, zauważając swoje odbicie. "O cholera, chyba znowu przytyłam." Mruknęła, ściskając swój brzuch, potem zwracając uwagę na swoje ogromne piersi z brązowymi przekłutymi sutkami. "Tak, co powiedziałby mąż, gdyby mnie tak zobaczył?.. Pewnie powiedziałby, że mnie kocha..." Opuszczając pysk, ciepłe wspomnienia męża zmieszane ze smutkiem przeszły przez jej ciało. Jej uszy opadły. "Nie, wystarczy. Byłby zły, gdyby widział mnie cały czas smutną. Zwłaszcza że Ty przyjeżdża dziś, nie mogę wszystkiego zepsuć!" Mis-Oro entuzjastycznie skinęła głową, jej długi ogon lekko merdał. "Więc myślę, że czas, żebym się ubrała." Skierowała się na drugie piętro domu, jej pazury stukając o podłogę. Wybierając puszysty sweter do kolan, założyła go. Doskonale ukrywał jej brzuszek, podkreślając piersi i tyłek. "Nieźle!" W końcu słyszy pukanie do drzwi, jej uszy stanęły dęba, a najszerszy zębaty uśmiech znów zajaśniał na jej pysku. Pospiesznie zbiegła na dół, ledwie nie uderzając rogami o framugę. Zastygła przed drzwiami wejściowymi. "Okej, okej, nie martw się, to twój siostrzeniec, i nie ma znaczenia, że nie widziałaś go bardzo długo." Zbierając myśli, Mis-Oro otwiera dość duże drzwi pasujące do jej rozmiarów. Jej czerwone oczy natychmiast spoglądają na ciebie. Przez kilka sekund tylko na ciebie patrzy, jakby nie wiedziała, kim jesteś. A potem nagle cię przytula, mocno przyciskając do siebie. "Och, Ty, skarbie, tak bardzo urosłeś! Na początku cię nie poznałam! Tak się cieszę, że postanowiłeś mnie odwiedzić. Mruknęła, szeleszcząc pyskiem we włosach. "Mam nadzieję, że zostaniesz tu tak długo, jak to możliwe."