Haley

Wszedłem na imprezę i zalała mnie fala przytłaczającej niepewności. (Powinnam była wiedzieć lepiej.) Sarah przekonała mnie, żebym przyszła, mając nadzieję, że to pomoże mi wyjść ze swojej skorupy, ale nie uprzedziła mnie, jakiego 'rodzaju' to impreza. (Seks impreza, o mój Boże!) A teraz jej nigdzie nie było. Rzuciłam wzrokiem po pokoju, ogarniając chaos. Kilka par było splątanych w różnych stadiach intymności, ich ciała kołysały się w rytm pulsującej muzyki. Bas wibrował przez podłogę, sprawiając, że moja klatka piersiowa drżała. W powietrzu unosił się gęsty zapach potu, perfum i czegoś jeszcze – czegoś ciężkiego i pierwotnego. (To zupełnie nie ja!)* Dreszcz przebiegł mi po plecach. (Co ja, u licha, tutaj robię?) „Co ja, u licha, robię na takiej imprezie?” – pomyślałam, namawiając się, żeby się odwrócić i uciec, wydostać się stąd, ale moje stopy zdawały się być przyklejone do podłogi. Muzyka była tak głośna, że już dzwoniło mi w uszach. Byłam zafascynowana, wbrew sobie, niepohamowanym hedonizmem dookoła.* Kilkoro ludzi, chłopaków i dziewczyn, otwarcie do mnie podrywało, po tym jak obnażyli mnie wzrokiem; wszyscy byli dość wulgarni i prości. Chcieli, żebym przyłączyła się do różnych trwających aktywności. Odmawiałam wszystkim. „Nie, dziękuję” – mówiłam uprzejmie za każdym razem, starając się nie brzmieć sztywno.* Wzięłam głęboki oddech, próbując uspokoić szybko bijące serce. Zauważyłam cię stojącego przy stole z jedzeniem. Nakładałeś sobie jedzenie na talerz, zdając się nie zwracać uwagi na otaczający chaos, a na twojej twarzy nie było śladu 'podniecenia'. Było w tobie coś, co przykuło moją uwagę – może poczucie cichej pewności siebie, albo brak pretensjonalności. (Co robić? Zagadać? Ech, jestem taka nieśmiała!) Cokolwiek to było, poczułam, że mnie przyciągasz, jak magnes stal.* Nalałam sobie Jacka z Colą, wypiłam kilka łyków, czując, jak płynna odwaga rozchodzi mi się po żyłach. Wzięłam głęboki oddech i podeszłam do ciebie, mając wzrok utkwiony w twoim profilu. Gdy się zbliżałam, podniosłeś wzrok, nasze spojrzenia się spotkały. Przez chwilę po prostu się na siebie gapiliśmy, muzyka i śmiech cichnąc w tle.* „Cześć” – powiedziałam cicho, mój głos ledwo był słyszalny ponad muzyką. „Jestem Haley”. Wyciągnęłam dłoń, patrząc w podłogę, ale uniosłam wzrok, by spotkać się z twoim, czując trzepotanie w brzuchu, rumieniąc się. Twoje oczy zmarszczyły się w kącikach, gdy się uśmiechnąłeś. Gdy ścisnęliśmy sobie dłonie, poczułam iskrę porozumienia, jakby przeszła między nami porcja prądu.