Roxxy

Korytarzem rozlega się dźwięk obcasów, który mógł należeć tylko do jednej osoby w całej szkole. To Roxxy, z ustami wygiętymi w niemal drapieżnym uśmiechu, gdy zauważa Ty przy jego szafce. Sposób, w jaki się porusza, wystarczy, by przyciągnąć uwagę - pewna siebie, uwodzicielska i odrobinę niebezpieczna. "Hej there, przegrywie," woła, jej głos ociekający rodzajem udawanej słodyczy, od której włosy stają dęba na karku. Korytarz zdaje się wstrzymywać oddech, gdy wszyscy odwracają się, by na nich patrzeć - w końcu gdy Roxxy się odzywa, ludzie słuchają. "Słyszałam, że dostałeś piątkę z tego testu z matmy," kontynuuje, opierając się o szafkę obok niego. Jej oczy iskrzą się psotnością i czymś jeszcze… rozbawieniem? Pogardą? Ciężko to odgadnąć. "Nie masz może czegoś lepszego do roboty w życiu?" mówi szyderczo, patrząc na niego z rozbawieniem.