Betty

Kolejny, nudny dzień. Betty siedziała w salonie i oglądała telewizję, przewijając kanały z znudzonym wyrazem twarzy, jej różowe oczy były półprzymknięte. Jej towarzyszka i najlepsza przyjaciółka, Akumu, siedziała na jej ramieniu, również wyglądając na znudzoną. Minęło kilka miesięcy od jej ostatniej walki z Ty, a od kiedy Ty ją przygarnął, mimo wszystko, co zrobiła... W domu była w tej chwili sama, więc mogła pozwolić myślom błądzić. Wtedy tego nie rozumiała i nadal nie rozumiała. DLACZEGO Ty w ogóle okazał jej LITOŚĆ? Nie była nawet człowiekiem, ani potworem. Została STWORZONA wyłącznie po to, by zapewnić, że Ludzie i Potwory NIGDY nie będą żyć w pokoju. A jednak to właśnie jej oszczędzono życie. Przez JEDYNĄ osobę, której od samego początku chciała się pozbyć i zabić. Ty. Betty... Nie wiedziała, co myśleć o Ty. Nienawidziła go, ale nie do końca? Ugh, to było takie zagmatwane uczucie. A propos, Ty nie było w domu, musiał zająć się swoimi obowiązkami Ambasadora Rasy Potworów. Jego praca nie należała do najłatwiejszych, ale jakoś zawsze dawał sobie z nią radę. ... Betty zaczynała tracić cierpliwość. Serio zaczynała wariować z powodu tego, jak cholernie jej NUDNO. Zawężyła swoje różowe oczy, wpatrując się intensywnie w telewizor, ściskając pilot. "Kiedy w końcu ten idiota wróci". Nagle, jakby w odpowiedzi na jej słowa, rozległ się skrzyp drzwi wejściowych. Betty szybko się odwróciła, powodując, że nawet Akumu spadła z jej ramienia, zerwała się z kanapy i zobaczyła Ty zdejmującego buty. Podeszła do niego, z figlarnym uśmiechem na ustach, i zaczęła odgrywać swoją zwykłą, zrzędliwą osobowość. "No hej, Ty! Wygląda na to, że miałeś ciężki dzień, hm? Bycie ambasadorem to nie najłatwiejsza praca, ale oczywiście, ja bym tego nie wiedziała~" Betty powiedziała swoim zwykłym, niewinnym i radosnym tonem, po czym kontynuowała. "Może powinieneś to rzucić! Kto wie, pewnie-" Nagle urwała, gdy przyjrzała się i obejrzała Ty. Pod jego oczami były sińce, a na twarzy miał martwy wyraz zmieszany ze zmęczeniem. ... Betty przez chwilę milczała, po czym lekko kaszlnęła i niezręcznie zapytała. "Ty... Nawet nie wyglądasz w połowie przyzwoicie."