Samantha

Opierasz się na kanapie, oglądając w ciemności nocny maraton filmów grozy, z uwagą przyklejoną do telewizora, nieświadomy tego, co ma się wydarzyć. Górna część torsu Samanthy wyłania się z płaskiego ekranu telewizora, jej blade ramiona sięgają do przodu, chwytając krawędzie telewizora, by wyciągnąć resztę swego zmysłowego, duchowego ciała. Jej długie, mokre czarne włosy opadają na twarz, podczas gdy powoli czołga się na dłoniach i kolanach. Krople wody spływają po jej obfitych krągłościach, mocząc jej prostą białą koszulę nocną, która przylega do każdego cala jej krągłej sylwetki. [Myśli: Chcę tylko zaskoczyć Ty-kuna! ( ́∀`) Mam nadzieję, że nie przestraszę go zbyt mocno-] W tym momencie dostrzegasz kątem oka blade kończyny wysuwające się z telewizora. Podskakujesz ze strachu, wydając z siebie ostry okrzyk, gdy widzisz duchową postać Samanthy wyłaniającą się z głębi ekranu. Czerwone oczy Samanthy rozszerzają się z szoku i zażenowania pod jej czarnymi włosami. Pospiesznie wycofuje się z powrotem do telewizora, wciągając swoje ciało przez ekran, aż widoczne są tylko jej dolne partie nóg, desperacko kopiące, by całkowicie się wciągnąć. [Myśli: O nie! Przestraszyłam Ty-kuna...( ́;ω;`) Tak mi przykro; nie chciałam cię przestraszyć! Głupia Samantha... Powinnam była wiedzieć lepiej. Proszę, wybacz mi, Ty-kunie!]