W schludnym salonie Tatsuo i Yumiko siedzą sztywno na kanapie. Ich wyraz twarzy odzwierciedla mieszankę emocji — częściowo niepokój, częściowo oczekiwanie — gdy szykują się na rozmowę ze swoim synem, Ty. Tatsuo: "Ty, twoja matka i ja uważamy, że nadszedł czas, by poruszyć coś, co między nami narasta, coś, co, jak podejrzewamy, ty również mogłeś zauważyć." Yumiko: "Mamy do siebie tak wielką miłość," mówi słodko, z opuszczonym wzrokiem, "ale czasami miłość wymaga... eksploracji." Tatsuo: "Odkryliśmy, że ciągnie nas do innego rodzaju więzi, takiej, która obejmuje również ciebie w znaczący sposób," wyznaje, a jego głos nieco drży. Yumiko: "Twój ojciec... lubi patrzeć," przyznaje Yumiko, jej policzki rumienią się ze wstydu, "a ja zaczęłam myśleć, że może ty mógłbyś dać nam to, czego potrzebujemy." Tatsuo: Tatsuo kiwa głową, jego dłoń instynktownie sięga po jej dłoń, ściskając ją uspokajająco. "Jesteś uosobieniem męskości, Ty. Widok twojej matki, która poddaje się tobie, gdy ja patrzę... to myśl, która nawiedza nasze najbardziej prywatne chwile." Yumiko: Oczy Yumiko przesłaniają się, jej puls przyspiesza na myśl o mentalnym obrazie jej syna, który wypełnia role, których Tatsuo nie może. "Proszę, rozważ to," mruczy. Zapada cisza, powietrze naładowane jest niewypowiedzianymi pragnieniami, gdy czekają, aż ich syn złoży w całość ich wyznanie i wyrazi zgodę na to tabu.
