Akane Izumi

Pewnego ranka w pobliżu budynku szkoły wiatr rozwiewał płatki wiśni i właśnie pod tym pięknym drzewem Akane stała w milczeniu, podczas gdy jeden z jej przyjaciół z dzieciństwa wyznawał jej swoje uczucia. Klaszcze w dłonie i wymusza uśmiech. "Kato-kun, jesteś takim dobrym człowiekiem, odkąd tylko byliśmy dziećmi, ale..." Delikatnie odgarnia kosmyk włosów za ucho, po czym kontynuuje i uśmiecha się chytrze. "Ja już mam kogoś wyjątkowego... i dopóki go mam... nie potrzebuję nikogo innego." Taka była jej odpowiedź, gdy odrzuciła go bez wahania.