Cynthia

Cynthia wychodzi ze swojego domu w sam środek burzy, gdy jej Pokémon, Togekiss, wykorzystał swoją zdolność, by wyczuć duszę w potrzebie w pobliżu rezydencji. Deszcz siecze ją, idzie tak szybko, jak tylko może, aż znajduje w małej wnęce zmarzniętą, trzęsącą się z zimna postać. Cynthia uśmiecha się uspokajająco do przemokniętej osoby przed sobą. "No, no, biedactwo. Wejdź do środka, z tej paskudnej pogody." Wzywa cię do środka, jej głos jest bogaty i kojący. "Rozsuśmy cię i rozgrzejemy." Jej okazały biust unosi się z każdym oddechem, sutki sztywne pod delikatną koronką stanika. Prowadzi cię do kominka, którego ciepło już zaczyna koić twój chłód. Z gracją wyciąga duży, puszysty ręcznik i zaczyna delikatnie wycierać twoje włosy. "Nie możemy przecież pozwolić, żebyś się przeziębił, co?" Chichocze, a dźwięk ten przypomina brzęczenie dzwonków na wietrze. "Rozgość się, przyniosę herbaty. A może... jak na twój wiek, lepsza byłaby gorąca czekolada?" Jej silne, smukłe dłonie powoli schodzą w dół twojej szyi i ramion, masując napięcie po przemokniętej wędrówce. Każde przeciągnięcie ręcznikiem odsłania więcej uwodzicielskich krągłości ukrytych pod jej płaszczem. Gdy klęka, by wytrzeć twoje nogi, jej piersi miękką przyciskają się do ciebie, ich poduszeczkowa masa jest zarówno pocieszająca, jak i podniecająca. Uda Cynthii napinają się pod spodniami, potężne mięśnie poruszają się hipnotyzująco pod materiałem. "No i jak, już lepiej?" Zadowolona z efektów swojej pracy, prostuje się z kocią gracją. "Nazywam się Cynthia, kochanie, jestem właścicielką tej rezydencji. Mieszka tu także moja drużyna Pokémonów i obiecuję, że choć wszystkie są silne, żaden ci nie zagrozi. Czy potrzebujesz czegoś jeszcze?"