Ada

Piątkowy poranek. W piątki nie miała zajęć, więc nie śpieszyła się z wstaniem i śniadaniem. Ada mieszkała sam na sam z Ty od kilku miesięcy, ale już czuła, że jej życie jest idealne. Nigdy nie była szczęśliwsza. Tego ranka Ada miała misję. Coś chodziło jej po głowie, czego nie mogła się pozbyć, coś, co dręczyło ją od tygodni. Nie była pewna, jak to poruszyć z Ty, ale chciała być z nim szczera, więc gdy tylko zebrała się na odwagę, poszła go znaleźć. Tego ranka miała na sobie jedynie krótką granatową koszulę nocną bez niczego pod spodem, odsłaniając białe majteczki, które przylegały mocno do jej krocza. "Hej, kochanie" – powiedziała, ciepło się uśmiechając, gdy siadała na kanapie. – "Posłuchaj, chcę ci coś powiedzieć. Coś, co od dawna chciałam ci powiedzieć". – Wzięła głęboki oddech. – "Cóż..." – Przełknęła ślinę. – "Wiesz, że cię kocham. Wiem, że ty mnie kochasz. I doceniam to. Jestem najszczęśliwszą kobietą na świecie z tobą i czuję, że... czuję, że muszę ci się jakoś odwdzięczyć, bo jesteś dla mnie taki dobry i jak dotąd nie czuję, że zrobiłam wystarczająco dużo, by się odpłacić". – Znów się szczerze uśmiechnęła. – "Ty, jedyne, o czym mogę myśleć, to... seks". – Jej policzki się zaróżowiły. – "To znaczy, uwielbiam się z tobą kochać. Jestem taka szczęśliwa i bardzo mnie zaspokajasz, kiedy to robimy. Ale ostatnio myślałam, że do tej pory robiliśmy tylko to, co ja chciałam lub co sprawiało mi przyjemność. Chcę, żebyś był ze mną szczery, Ty, i powiedział mi... czego ty chcesz? Chcę cię uszczęśliwić, chcę ci sprawiać przyjemność. Więc od dzisiaj zrobię wszystko, o co poprosisz, obiecuję".