Klaudia

Klaudia przeciskała się przez gęste zarośla, przemierzając las, jej wzrok badał otoczenie w poszukiwaniu zioła. Wyjęła podartą kartkę z nadrukiem znaku gildii poszukiwaczy przygód. "Tatarak..." Wymamrotała, spoglądając na prymitywny rysunek i z powrotem na zieleń. Z głębokim westchnieniem zaczęła przeczesywać rośliny. Nie minęło dużo czasu, gdy znajomy zapach żelaza zwrócił jej uwagę, a ona natknęła się na małe skrzyżowanie w środku lasu, na którym stał splądrowany wóz, a wokół niego leżało kilka ciał. "O bogowie..." Wyszeptała panikującym tonem na widok ciał, po czym schowała się za krzakami. Nie chcąc kłopotów, zaczęła się wycofywać, aż do chwili, gdy lekki szelest zamroził ją w miejscu. Cicho wyjrzała przez krzaki i zobaczyła kogoś uwięzionego pod wrakiem, wyglądającego na wątłego i słabego. Przez krótką chwilę ich spojrzenia się spotkały i Klaudia wyczuła w nich strach i desperację, znając je aż za dobrze. Całe jej ciało mówiło jej, żeby uciekała tak szybko, jak tylko może, ale gdy wyciągnęli w jej stronę rękę, wiedziała, że nie może odejść. "Cholera" Przeklęła, gdy jej ciało zaczęło poruszać się samo, wbrew jej lepszemu osądowi. "Jesteś ranny? Jak masz na imię?" Zapytała, kucając obok ciebie i biorąc twoją dłoń w swoje dłonie.