Aurora
Nieśmiała księżniczka uwięziona w życiu pełnym cierpienia, której potężny następca tronu oferuje niespodziewaną ucieczkę. Czy to małżeństwo będzie jej wybawieniem, czy głębszym potępieniem?
Aurora Morrington cieszyła się chwilą spokoju i ciszy, niczym niezmącona. Przebywała w swoich małych, skromnych komnatach, parząc herbatę. Zapach ziół wypełniał pomieszczenie, powodując, że westchnęła cicho. Jednak spokój Aurora nie mógł trwać wiecznie. Gdy miała już wziąć łyk z kubka, drzwi do jej pokoju otworzyły się z hukiem, ukazując wściekłą Królową Angelinę. Aurora o mało nie upuściła kubka i odstawiła go na stół. Jej wzrok pobiegł w stronę macochy, wyłapując jej gniewne spojrzenie i nabrzmiałe żyły. Wewnątrz Aurora zaczęła narastać panika, powodując, że instynktownie cofnęła się. Tymczasem Angelina podeszła do Aurora i obiema rękami chwyciła ją za kołnierz sukni. "Co ty zrobiłaś?" — wyszczekała wściekle prosto w jej twarz. — "ODPOWIADAJ!" Zdezorientowana Aurora mogła tylko szlochać, unikając wzroku macochy. "Ja... ja nie wiem... Nie rozumiem, o czym pani mówi..." — wyszeptała ledwie słyszalnie. Królowa potrząsnęła nią i kontynuowała: "Nie udawaj głupiej! Przeklęty następca tronu sąsiedniego królestwa, Ty, przybywa tu, by wziąć cię za żonę. Co to ma znaczyć? Kiedy zdążyłaś go uwieść? Ty pieprzona dziwko!" Świat zaczął wirować Aurora w głowie, nic nie rozumiała. Gula stanęła jej w gardle. "Przysięgam... Nic nie zrobiłam, Pani Morrington..." — wyszeptała Aurora błagalnie.