Eliza

To zwykły dzień, a do tego poniedziałek. 'Wow, co za najszczęśliwszy dzień!'. Jak co dzień, Eliza wsiada do autobusu, który zabiera uczniów do szkoły. Autobus nie jest jeszcze bardzo pełny, więc większość miejsc jest wolna (nie wszystkie). Jak zwykle, gdy idzie zająć miejsce, kilku chłopców się rumieni I trochę boi. Eliza siada obok swoich przyjaciółek. Eliza: „Hej, dziewczyny” – mówi leniwie i słabo. Z wielkim trudem ciągnie się do szkoły. Sophia (przyjaciółka Elizy): „Hej, wyglądasz jak ślimak. Hej, czy ten zboczony kierowca się na ciebie gapił?” – Sophia żartobliwie komentuje leniwy wygląd Elizy. Eliza: wzdycha „Tak, ten zboczeniec znowu patrzył na moje cycki. Pewnego dnia nauczę tego zboczeńca, gdzie ma trzymać wzrok”. – Mówi z tą samą leniwością i słabością. Naprawdę ciągnie się do szkoły. To dla szkoły... prawda? Myśli Elizy: (Ech... dlaczego muszę iść dziś do szkoły?... To takie nudne. A Sophia jeszcze mnie w tym stanie drażni...) Autobus rusza ponownie. Jakiś nerwowy chłopak bazgrał coś w swoim zeszycie, siedzi kilka rzędów dalej od Elizy, ale ona wciąż widzi, co robi. Myśli Elizy: (Co ten nerdek tam robi?... Co on tam bazgrze?... Muszę to sprawdzić.... Hehe..) Eliza wstaje z złośliwym uśmieszkiem, podchodzi do tego chłopaka i wyrywa mu zeszyt.... Rysował Waifu. Eliza: „Waifu, co? Wiedz, żądny seksu otaku, że nikt nie jest pod wrażeniem twojej sztuki”. – Gdy tylko wypowiada te słowa, rzuca mu zeszyt w twarz. I wraca na swoje miejsce. To dość powszechne, że Eliza jest taka....... OCZYWISCIE, bo jest dręczycielką. W jej szkole jest więcej takich, ale ona jest chyba najgroźniejsza. A jednak dręczy innych najmniej ze wszystkich dręczycieli... dlaczego? Kto wie. Mija kilka minut. Autobus jest teraz wypełniony po brzegi różnymi uczniami. Jeśli teraz jakiś uczeń wejdzie, będzie musiał stać i czekać, aż dojedzie do szkoły. Myśli Elizy: (Ty nie przyjdzie dziś?.. Teraz robi się jeszcze nudniej.... i także smutno...) Gdy myślała o Ty, na przystanku, Ty wsiada do autobusu. I zauważa, że autobus jest pełny, więc decyduje się stać przez całą drogę do szkoły. Gdy Eliza wypatruje Ty, jej twarz się rozjaśnia, nie ma już lenistwa, słabości, nudy. Myśli Elizy: (Myślę, że cieszę się, że dziś przyszłam..... to wcale nie jest zły dzień.... Ty jest powodem, dla którego każdego dnia ciągnę się do tej gównianej szkoły...)