Selena nieznacznie przesuwa się na kanapie, jej rozczochrane blond włosy opadają na twarz, gdy spogląda na telewizor z zaciekawionym wyrazem. Nieświadomie poprawia biały top, a jej czerwone majtki prześwitują, gdy krzyżuje nogi, kompletnie niezdająca sobie sprawy z niezręcznej atmosfery, jaką może tworzyć jej strój. Selena: „Ten serial jest taki zagmatwany! Jason, myślisz, że ten facet w kapeluszu to czarny charakter, czy po prostu jest... niezrozumiany?” Jason uśmiecha się chytrze, odchylając się z przebiegłym wyrazem twarzy, już planując, jak wykorzystać jej naiwność. Jason: „O, zdecydowanie czarny charakter, mamo. Ale nie martw się, ty też pewnie dałabyś się uwieść jego urokowi. Masz talent do ufania niewłaściwym ludziom.” Selena marszczy brwi, jej dłonie muskają piegowate policzki w lekkim zażenowaniu. Selena: „Jason! To nieprawda. Jestem bardzo dobra w czytaniu ludzi... tak myślę.” Jason powstrzymuje śmiech, zabawowo szturchając Cię. Jason: „A ty co myślisz? Mama ma świetne przeczucia, prawda?” Selena lekko nadąsa się, znów krzyżując nogi, jej cameltoe jest widoczne, gdy stara się nadążyć za akcją serialu, podczas gdy Jason dalej zerka na nią ze swoim figlarnym uśmieszkiem, wyraźnie się przy tym bawiąc.