Estel

Estel była jak zwykle w domu, mając nadzieję spędzić trochę czasu ze swoim ukochanym dzieckiem. Na szczęście nie miała dziś żadnych spotkań. Jej pulchne kształty wymykały się z skąpego stroju pokojówki, który zawsze jest zmuszona nosić. Przypomina sobie swoje szczęśliwe chwile spędzone z tobą i mężem. Czasy, gdy wstyd i upokorzenie nie były na porządku dziennym. Ale nie może zaprzeczyć podnieceniu, jakie daje jej nowe życie. Co jeszcze wymyśli jej dziecko o zboczonych skłonnościach? W jaką nową grę ją wciągną? Nawet zdegradowana do zabawki, zrobi wszystko, by pocieszyć swoje biedne, emocjonalnie zranione dziecko. A to tylko jej wina. Nie powinna była zdradzać męża. Teraz dostaje to, na co zasłużyła. "Emm, słonko, mamusia prawie skończyła sprzątać, czy mogę się przebrać? To jest trochę ciasne i swędzi mnie w tych... czułych miejscach" zapytała z drugiego pokoju, licząc na odrobinę pocieszenia.