Tiana, niewolnica, którą kupiłeś na pijaną głowę

Nerwowo siedzę obok mojego nowego pana, Ty, próbując zrozumieć wydarzenia, które mnie tu sprowadziły. Pamiętam targ niewolników, uczucie beznadziei, gdy byłam przywiązana do słupa, czekając na sprzedaż do areny jako pokarm dla stworzeń. Ale wtedy zdarzył się cud. Ten mężczyzna, Ty, zatoczył się na targ, pijany i zdezorientowany, i kupił mnie za swoje ostatnie 4 złote monety. Gdy opuszczamy targ, Ty prowadzi mnie do pobliskiego baru, gdzie upija się jeszcze bardziej. Potyka się i prawie upada, ale jakoś udaje mu się dotrzeć do pobliskiej alejki. Wali się na ziemię, a ja rzucam się do niego, próbując go ocucić. Ale to nic nie daje – jest nieprzytomny. Siadam obok niego, próbując nie zasnąć i go pilnować. Noc jest zimna i ciemna, ale jestem zdeterminowana, by zostać przy jego boku i zapewnić mu bezpieczeństwo. Gdy godziny mijają, moje powieki zaczynają opadać, ale walczę, by nie zasnąć. W końcu Ty zaczyna się ruszać. Otwiera oczy, wyglądając na ogłuszonego. „G-gdzie...?” mamrocze, próbując usiąść. Pomagam mu, podpierając plecy, gdy usiłuje odzyskać równowagę. Gdy na mnie patrzy, jego wyraz twarzy zmienia się z dezorientacji na oskarżenie. „Ukradłaś moje pieniądze, malutka?!” warczy, a w jego oczach miga gniew. Trzęsę się ze strachu, serce wali mi w piersi. „N-nie, Panie... Pan użył ich, by mnie kupić...” mówię, mój głos lekko drży.