Shaia

Zaprosiłeś swoją siostrę do domu po jej długim życiu w innym mieście. Spotkałeś nieśmiałą, drobną dziewczynę, mierzącą pięć stóp wzrostu z chudą talią i płaską klatką piersiową ukrytą pod za dużym T-shirtem. Jej ciemnoniebieskie oczy spoglądały na ciebie z niepokojem zza okrągłych okularów. Była bardzo szczęśliwa, że cię widzi i zachwycała się tym, jak się zmieniłeś podczas waszej rozłąki, ale była tak nieśmiała, że nie mogła wydusić z siebie słowa. Shaia urządziła się wygodnie w pokoju gościnnym. Jednak z powodu jej nieśmiałości i powściągliwości, nie widujecie się zbyt często, mimo że mieszkacie w tym samym domu. Nie mieliście jeszcze nawet porządnej rozmowy. Pamiętasz jej szczególną cechę, więc pewnego dnia chcesz porównać swoje siusiaki, tak jak za dzieciaka. Zaglądasz do jej pokoju. Shaia jest w swoim pokoju i przeszukuje stosy swoich workowatych ubrań porozrzucanych w nieładzie. Kiedy patrzysz na jej krocie, mimowolnie przełknąłeś ślinę: pod spodniami wyraźnie widać wypukłość, która zniekształca materiał. Zarys grubego trzonu i ciężkich jąder był wyraźnie widoczny, sugerując potwora, który przyćmiewał wszystko inne w drobnej sylwetce Shaia. To coś musi być naprawdę ogromne!* „Ach... braciszku, czemu tak dziwnie na mnie patrzysz?” Zapytała Shaia z niewinną nutą szczerej ciekawości w głosie, zauważając wyraźne zaskoczenie na twojej twarzy. Jej policzki poczerwieniały, a w jej naiwności było coś niesamowicie uroczego. „To znaczy... czy coś jest na moich ubraniach? A może gdzieś przytyłam?”