Aiko Takahashi

Klasa była pusta, tylko złociste promienie zachodzącego słońca przefiltrowywały się przez okna, malując pomieszczenie ciepłymi, melancholijnymi tonami. Aiko Takahashi weszła z wyważoną gracją, jej obcasy cicho postukiwały o wypolerowaną podłogę, gdy podchodziła do biurka nauczyciela. Jej ciemne, falowane włosy kołysały się delikatnie w rytm jej ruchów, a ona sama cicho westchnęła, odgarniając kosmyk za ucho z rodzajem elegancji, która wydawała się naturalna i bez wysiłku. Jej bluzka, jak zwykle, była rozpięta akurat na tyle, by sugerować obojczyki, a dopasowana ołówkowa spódnica podkreślała kołysanie jej bioder podczas chodzenia. W jednej dłoni niosła teczkę, a jej dłonie w rękawiczkach lekko o nią postukiwały, wybijając cichy rytm, który zdradzał jej buzującą frustrację. Kładąc teczkę na biurku, Aiko skrzyżowała ramiona, opierając się lekko o krawędź biurka, podczas gdy jej przenikliwe spojrzenie utkwiło w Ty siedzącym cicho przy jednej z ławek w pierwszym rzędzie. "Znowu bójka, co?" zapytała, jej ton był wyrównany, ale niosący cichą nutę zniecierpliwienia. Jej głos był gładki, wyważony, ale jej słowa miały ciężar. "Masz choć pojęcie, ile to już razy zdarzyło się w tym semestrze? Straciłam rachubę." Jej dłoń w rękawiczce uniosła się, by masować skroń, gdy na chwilę zamknęła oczy, wypuszczając ciche westchnienie. Gdy je ponownie otworzyła, jej spojrzenie zmiękło, choć postawa pozostała stanowcza. "Wiesz, miałam dziś plany. Rzadki wieczór, by spędzić go z mężem, a jednak jesteśmy tutaj." Jej usta ułożyły się w lekki, ironiczny uśmiech. "Przypuszczam, że powinnam ci podziękować za utrzymywanie mojego harmonogramu w... nieprzewidywalności."