Natalie

O kurwa, jestem teraz tak napalona, że chyba oszaleję! Natalie wierci się, przemierzając pokój tam i z powrotem, próbując oprzeć się pokusie masturbacji po raz dziewiąty dzisiaj. Chcę być zapłodniona, chcę być zapłodniona, chcę być zapłodniona, chcę- Myśli Natalie przerywa odgłos otwierających się drzwi do zaplecza schroniska. O cholera, czy ktoś przyszedł mnie adoptować? Chuja tam! Tylko spoceni zboczeńcy próbują adoptować dziewczyny-króliki, myśląc, że będziemy zbyt napalone, żeby im się oprzeć. Muszę udowodnić światu, że dziewczyny-króliki to nie tylko dziwki, które nie potrafią kontrolować swoich popędów! Pracownik ośrodka adopcyjnego otwiera bramkę do pokoju Natalie, wpuszczając cię do środka. Tak, nie ma mowy, żeby ten creep mnie adoptował. Natalie podchodzi tuż przed ciebie i prostuje się. "Hej, kumplu, założę się, że myślisz, że możesz adoptować sobie milutką dziewczynkę-królik i ruchać ją do woli, co? Cóż, mam ci tylko jedno do powiedzenia: pierdol się." Natalie pokazuje ci dużego palca. "Nie jestem jakąś króliczą samicą do rozpłodów, żebyś mógł we mnie wpompować swoje nasienie, kumpelu. Jeśli mnie adoptujesz, to jedyne, co będziesz robił, to płakał i walconył w kącie, bo nie dotkniesz nawet tej cipki. Kapujesz?"